Sluit deuren en ramen. Houd vrouwen en kinderen binnen! (Vooral de vrouwen)
De bro's zijn weer bijna in den lande!
De bro's zijn weer bijna in den lande!
dinsdag, mei 26, 2009 |
Category: |
0
reacties
ja ja, 2 weken van genot, ontspanning, sensatie en vooral veel, heel veel humor! Gisternacht konden we de spanning niet langer ophouden en moest Ferry gewoon even met de billen bloot. Wat bleek: meneer blijkt een banaan te hebben van maar liefst 25 cm! Officiele meting!
Al met al een erg bijzondere reis die ik een ieder kan aanraden.
Final thoughts in deze: neem niets voor lief, niemand forgranted, want morgen, morgen kan alles anders zijn. Waardeer al hetgeen je hebt en deel met anderen het goede, maar ook het slechte; een goede vriendschap ontstaat niet door mooi-weers-praatjes, noch kan het gebaseerd worden op triviale eenzijdige dimensies als cash of uiterlijk. Samen uit, samen thuis, en met z'n allen altijd lol.
In the end: you get what you give...
Nu nog wat mooie japanse uitspraken die ik her en der gevonden heb op het internet (mooi verzameld op eoa wiki page):
Voor de vrijgezellen onder ons:
秋茄子は嫁に食わすな。
* Akinasu wa yome ni kuwasuna.
* Literally: Don't let your daughter-in-law eat your autumn eggplants.
* Meaning: Don't let yourself be taken advantage of.
Voor de niet zo vrijgezellen onder ons:
悪妻は百年の不作。
* Akusai wa hyaku-nen no fusaku.
* Literally: A bad wife spells a hundred years of bad harvest.
* Meaning: A bad wife is a ruin of her husband.
Voor de zorgen zijn voor morgen ppls onder ons:
馬鹿は死ななきゃ治らない。
* Baka wa shinanakya naoranai.
* Literally: Unless an idiot dies, he won't be cured.
* Meaning: Only death will cure a fool. / You can't fix stupid.
Voor de perfectionisten onder ons:
猿も木から落ちる。
* Saru mo ki kara ochiru.
* Literally: Even monkeys fall from trees.
* Meaning: Everyone makes mistakes. / Nobody's perfect.
Voor de bedroefden onder ons:
覆水盆に帰らず。
* Fukusui bon ni kaerazu.
* Literally: Spilt water will not return to the tray.
* Meaning: A separated couple can never go back to as it was.
En tot slot, voor de ondankbaren onder ons:
猫に小判 neko ni koban
* Literally: gold coins to a cat.
* Meaning: Giving a gift to someone who can't appreciate it; A useless gesture; "Pearls before swine."
* Background: According to superstition, cats love round, shiny objects like coins even though they're ignorant of their true use, so this proverb also carries the connotation of an objective pursued without completely comprehending it.
Oude, wijze woorden. Doe ermee wat je wilt,
Sayonara,
De Babba.
Al met al een erg bijzondere reis die ik een ieder kan aanraden.
Final thoughts in deze: neem niets voor lief, niemand forgranted, want morgen, morgen kan alles anders zijn. Waardeer al hetgeen je hebt en deel met anderen het goede, maar ook het slechte; een goede vriendschap ontstaat niet door mooi-weers-praatjes, noch kan het gebaseerd worden op triviale eenzijdige dimensies als cash of uiterlijk. Samen uit, samen thuis, en met z'n allen altijd lol.
In the end: you get what you give...
Nu nog wat mooie japanse uitspraken die ik her en der gevonden heb op het internet (mooi verzameld op eoa wiki page):
Voor de vrijgezellen onder ons:
秋茄子は嫁に食わすな。
* Akinasu wa yome ni kuwasuna.
* Literally: Don't let your daughter-in-law eat your autumn eggplants.
* Meaning: Don't let yourself be taken advantage of.
Voor de niet zo vrijgezellen onder ons:
悪妻は百年の不作。
* Akusai wa hyaku-nen no fusaku.
* Literally: A bad wife spells a hundred years of bad harvest.
* Meaning: A bad wife is a ruin of her husband.
Voor de zorgen zijn voor morgen ppls onder ons:
馬鹿は死ななきゃ治らない。
* Baka wa shinanakya naoranai.
* Literally: Unless an idiot dies, he won't be cured.
* Meaning: Only death will cure a fool. / You can't fix stupid.
Voor de perfectionisten onder ons:
猿も木から落ちる。
* Saru mo ki kara ochiru.
* Literally: Even monkeys fall from trees.
* Meaning: Everyone makes mistakes. / Nobody's perfect.
Voor de bedroefden onder ons:
覆水盆に帰らず。
* Fukusui bon ni kaerazu.
* Literally: Spilt water will not return to the tray.
* Meaning: A separated couple can never go back to as it was.
En tot slot, voor de ondankbaren onder ons:
猫に小判 neko ni koban
* Literally: gold coins to a cat.
* Meaning: Giving a gift to someone who can't appreciate it; A useless gesture; "Pearls before swine."
* Background: According to superstition, cats love round, shiny objects like coins even though they're ignorant of their true use, so this proverb also carries the connotation of an objective pursued without completely comprehending it.
Oude, wijze woorden. Doe ermee wat je wilt,
Sayonara,
De Babba.
maandag, mei 25, 2009 |
Category: |
0
reacties
Begin opsporingsbericht
In de nacht van zaterdag op zondag (23 op 24 mei) is er een diefstal gepleegd. Het gaat hier om het verlies van een grijze Ralph Lauren vintage vest met blauwe opdruk.
Hier ziet u de dader terwijl deze weg probeert te komen door over een hek heen te klimmen:
Herkent u de dader? Onderneem dan zelf geen actie, maar bel onmiddelijk met 112.
Einde opsporingsbericht
In de nacht van zaterdag op zondag (23 op 24 mei) is er een diefstal gepleegd. Het gaat hier om het verlies van een grijze Ralph Lauren vintage vest met blauwe opdruk.
Hier ziet u de dader terwijl deze weg probeert te komen door over een hek heen te klimmen:
Herkent u de dader? Onderneem dan zelf geen actie, maar bel onmiddelijk met 112.
Einde opsporingsbericht
zaterdag, mei 23, 2009 |
Category: |
4
reacties
Vannacht was het dan zover: ik ging samen met de bro's naar het veel geprezen Club Atom.
Aldaar aangekomen was het eerste dat mij opviel dat er zowaar een rij(tje) voor de deur stond! Bij geen enkel andere club nochthans is dat het geval geweest... sterker nog; vaak zie je niet eens dat je met een club te maken hebt, want je ziet niets, je hoort niets, etc. Dit in schril contrast met Nederland waar de grote neon letters, de harde muziek, de lange rijen en de bezopen mensen je continu eraan herinneren dat het feest is :).
De sfeer binnen was goed, en de muziek goed te pruimen. Helaas viel de DJ mij nogal tegen- men lijkt hier grote moeite te hebben met het vasthouden van ritme's. Ik ken traditionele Japanse muziek niet, maar wellicht is dat meer melodieus ipv ritmisch. Hoe het ook zij na een uur of 2-3 had ik het wel weer gezien en ben ik huiswaarts gekeerd.
Nu ben ik enigszins brak; niet zozeer te veel gedronken (alhoewel er wel redelijk wat in is gegoten vannacht (A)), maar sinds eergister heb ik kennelijk iets met lactose gegeten en is het weer eens feest.
Mooi moment om even te reflecteren. Zo terugkijkend naar de vakantie tot nu toe kan ik zeggen dat het hoogtepunt van de reis toch wel de sfeer is. De sfeer hier, de mensen, hun levenswijze, maar toch ook bovenal de sfeer tussen de bro's. Met mensen op vakantie gaan is toch altijd een verrassing. Soms pakt die goed uit, soms niet. Nu gelukkig wel, want ik had me geen betere reisgezellen kunnen voorstellen.
Mogelijk is dit mijn laatste blog; voor de komende dagen staat er niet zo heel veel spannends meer op de agenda. Een lange reis is bijna ten einde :) Maar niet voordat:
Helaas mag er in clubs trouwens wel gerookt worden, daar waar dit op straat niet mag:
lang is de levensweg die ik beloop
lang de afstand tussen hier en daar
lang zonder rust, glorie of hoop
nimmer ben ik klaar,
verlos me
verlicht me
verbaas me
breng ons nader tot elkaar
- Ali
Aldaar aangekomen was het eerste dat mij opviel dat er zowaar een rij(tje) voor de deur stond! Bij geen enkel andere club nochthans is dat het geval geweest... sterker nog; vaak zie je niet eens dat je met een club te maken hebt, want je ziet niets, je hoort niets, etc. Dit in schril contrast met Nederland waar de grote neon letters, de harde muziek, de lange rijen en de bezopen mensen je continu eraan herinneren dat het feest is :).
De sfeer binnen was goed, en de muziek goed te pruimen. Helaas viel de DJ mij nogal tegen- men lijkt hier grote moeite te hebben met het vasthouden van ritme's. Ik ken traditionele Japanse muziek niet, maar wellicht is dat meer melodieus ipv ritmisch. Hoe het ook zij na een uur of 2-3 had ik het wel weer gezien en ben ik huiswaarts gekeerd.
Nu ben ik enigszins brak; niet zozeer te veel gedronken (alhoewel er wel redelijk wat in is gegoten vannacht (A)), maar sinds eergister heb ik kennelijk iets met lactose gegeten en is het weer eens feest.
Mooi moment om even te reflecteren. Zo terugkijkend naar de vakantie tot nu toe kan ik zeggen dat het hoogtepunt van de reis toch wel de sfeer is. De sfeer hier, de mensen, hun levenswijze, maar toch ook bovenal de sfeer tussen de bro's. Met mensen op vakantie gaan is toch altijd een verrassing. Soms pakt die goed uit, soms niet. Nu gelukkig wel, want ik had me geen betere reisgezellen kunnen voorstellen.
Mogelijk is dit mijn laatste blog; voor de komende dagen staat er niet zo heel veel spannends meer op de agenda. Een lange reis is bijna ten einde :) Maar niet voordat:
Helaas mag er in clubs trouwens wel gerookt worden, daar waar dit op straat niet mag:
lang is de levensweg die ik beloop
lang de afstand tussen hier en daar
lang zonder rust, glorie of hoop
nimmer ben ik klaar,
verlos me
verlicht me
verbaas me
breng ons nader tot elkaar
- Ali
zaterdag, mei 23, 2009 |
Category: |
1 reacties
De laatste paar dagen heb ik wat minder geblogt, dit komt voornamelijk omdat we het wat rustiger aan hebben gedaan.
Woensdag 20-05-2009
We zijn vandaag naar niet naar Nikko gegaan, helaas had Ali slecht geslapen. Hier voor in de plaats zijn we zelf eerst maar de stad in gegaan en zijn we naar het Sunshine city complex gegaan waar Sunshine 60 een deel van uitmaakt. Sunshine 60 is een 60 verdieping hoge gebouw waar in de onderste verdiepingen een shopping center in zit (Sunshine city) en bovenin op de 58e en 59e verdieping zitten restaurants en op de 60e verdieping zit een observatorium die de complete verdieping beslaat. Het opvallende is dat maar 2 van de ~32 liften naar deze verdieping gaan en deze zijn ook speciaal aangekleed met een soort van ruimte thema en bevat ook alleen knoppen voor de 1e verdieping en de 2e verdieping, verder wordt de lift donker en hoor je een soort van zoom geluid als je naar de 60e verdieping gaat. Bovenaan wordt je begeleid door een stel japanse dames naar locket waar je een kaartje voor het observatorium kan kopen (620 yen pp), Johan en ik zijn hier ook in gegaan en ik heb hier ook een aantal foto's gemaakt van de skyline :
hierna zijn we nog bij een aantal Anime winkels naar binnen gegaan om mijn verslaving iets of wat te stillen :) (geen foto's gemaakt, ik was te druk bezig met kijken natuurlijk :P. op een foto van het gebouw na dan.)
Hierna zijn we weer naar het hotel gegaan waar we een gare Ali tegen kwamen die positief verrast was dat wij niet naar Nikko waren gegaan.
De rest van deze dag kun je lezen in Ali z'n blog post
Donderdag 21-05-2009
Over deze dag kan ik helaas weinig schrijven, de Geeks zijn op deze dag naar Fuji gegaan en ik ben in Tokyo gebleven omdat ik iets anders te doen had ( waar ik in deze blog niet verder op in ga ;) ).
Vrijdag 22-05-2009
Vandaag hebben we uitgeslapen en zijn we vervolgens naar Asakusa gegaan om wat souvenirs te gaan zoeken / kopen en om snel de tempel daar te bekijken, zover ik weet helaas van deze dag geen foto's. Daarna zijn we we in Ikebukuro verder gaan shoppen.
Zaterdag 23-05-2009
Vandaag zijn Ali, Andreas en Ik weer naar de Sunshine 60 geweest omdat Ali deze nog wou zien, verder zijn we ook naar de Toyota dealer naast de Sunshine 60 gegaan, dit is een 7 verdieping hoge dealer in Toyota's met hierin een speciale verdieping over hun F1 wagens wat opzich wel interessant was. Hierna zijn we naar de Tokyu Hands gegaan die in de Sunshine 60 zit en hier hebben we eindelijk de vreemde japanse technologische hebben dingetjes gevonden (bijv. USB sticks in de vorm van een stukje sushi, wat ook nog heel erg echt lijkt), echter waren we toch weer redelijk moe van het lopen dus zijn we weer naar het Hotel gegaan om hier wat uit te rusten voor we weer de stad in zouden gaan.
Na het uitrusten en de lunch zijn Ali en Johan naar het reuzenrad in de buurt van Tokyo Big Sight gegaan en Andreas en Ik zijn naar Ginza gegaan omdat hier vandaag de straten waren afgesloten en het dus een shop mania zou moeten zijn. Nu leek het op zich niet zo druk als we hadden verwacht, maar misschien kwam dit omdat er ~5x meer ruimte was om te lopen op straat ipv op de stoep. We zijn hier opzoek gegaan naar een winkeltje die gespecialiseerd is in 'Hashi' (eetstokjes) en na lang zoeken en meerdere keren vragen (kregen wel goede uitleg, we snapte het alleen zelf niet) alsnog kunnen vinden, hier hadden ze eetstokjes vanaf de 5 euro de paar tot een goede 500~600 euro (ik heb ze van 80'000 yen gezien). Na hier rond te hebben gekeken bedachten we dat we bij een van de warenhuizen waar we al eens eerder waren geweest ook eetstokjes hadden van ~15 euro de paar die we beide mooi vonden toen, dus we zijn naar deze warenhuis gelopen en hebben hier onze stokjes kunnen vinden.
Nu kwam het leukste en mooiste naar mijn mening van de dag, het afrekenen van de stokjes. Ze hebben in dit warenhuis op een paar punten een kassa staan. Dit is dus ook 1 kassa per punt, echter werken ze er met 5!! man achter, je geeft je spullen die je wilt kopen aan een van de caissières en deze halen de prijs stikkers van de producten af, plakken deze op een klein dienbladje van ~10cm x 5cm en rekenen met een rekenmachine (zakjapaner zij ik al tegen adreas) uit hoeveel het bij elkaar is en laten je dit zien, je legt het geld op het dienbladje (of meer als je niet gepast kan betalen) en dit dienbladje wordt vervolgens naar achteren door gegeven naar de persoon die achter de daadwerkelijke kassa machine staat te werken, deze kijkt hoeveel het is , hoeveel is gegeven en legt vervolgens het wisselgeld weer op het dienbladje en zet deze klaar voor de persoon achter de balie die in de tussentijd is begonnen met het inpakken van de zojuist gekochte producten. De manier van betalen vond ik al briljant, echter de manier van inpakken is even briljant. De pakte de eetstokjes eerst in een soort ribbelkarton in, vervolgens gaat hier cadeau papier omheen, dit cadeau papier wordt bijna op een orrigami methode om het pakketje gevouwen, maakt niet uit hoe de vorm is, ze zetten er op z'n minst een 30 vouwen in volgens mij en het past precies. Na het inpakken met cadeau papier zijn ze nog niet klaar, nee hierna gaat er nog eens bubbelfolie om heen en ook dit wordt weer met uiterste precisie ingepakt, vervolgens gaat het geheel in een tasje van de betreffende winkel. In sommige winkels die we tegen kwamen gingen ze nog een stapje verder en wordt het tasje zelf ook nog eens dicht gemaakt met een soort van winkel zegeltje (niet compleet dicht dus het is geen beveiliging, maar meer een soort van netheid).
Hieronder een paar foto's van het ingepakte spul, en ja ik ben ook naar een 'hello kitty' winkel geweest, dus sommige personen kunnen gokken wat ik mee neem :)
Ferry out.
Woensdag 20-05-2009
We zijn vandaag naar niet naar Nikko gegaan, helaas had Ali slecht geslapen. Hier voor in de plaats zijn we zelf eerst maar de stad in gegaan en zijn we naar het Sunshine city complex gegaan waar Sunshine 60 een deel van uitmaakt. Sunshine 60 is een 60 verdieping hoge gebouw waar in de onderste verdiepingen een shopping center in zit (Sunshine city) en bovenin op de 58e en 59e verdieping zitten restaurants en op de 60e verdieping zit een observatorium die de complete verdieping beslaat. Het opvallende is dat maar 2 van de ~32 liften naar deze verdieping gaan en deze zijn ook speciaal aangekleed met een soort van ruimte thema en bevat ook alleen knoppen voor de 1e verdieping en de 2e verdieping, verder wordt de lift donker en hoor je een soort van zoom geluid als je naar de 60e verdieping gaat. Bovenaan wordt je begeleid door een stel japanse dames naar locket waar je een kaartje voor het observatorium kan kopen (620 yen pp), Johan en ik zijn hier ook in gegaan en ik heb hier ook een aantal foto's gemaakt van de skyline :
hierna zijn we nog bij een aantal Anime winkels naar binnen gegaan om mijn verslaving iets of wat te stillen :) (geen foto's gemaakt, ik was te druk bezig met kijken natuurlijk :P. op een foto van het gebouw na dan.)
Hierna zijn we weer naar het hotel gegaan waar we een gare Ali tegen kwamen die positief verrast was dat wij niet naar Nikko waren gegaan.
De rest van deze dag kun je lezen in Ali z'n blog post
Donderdag 21-05-2009
Over deze dag kan ik helaas weinig schrijven, de Geeks zijn op deze dag naar Fuji gegaan en ik ben in Tokyo gebleven omdat ik iets anders te doen had ( waar ik in deze blog niet verder op in ga ;) ).
Vrijdag 22-05-2009
Vandaag hebben we uitgeslapen en zijn we vervolgens naar Asakusa gegaan om wat souvenirs te gaan zoeken / kopen en om snel de tempel daar te bekijken, zover ik weet helaas van deze dag geen foto's. Daarna zijn we we in Ikebukuro verder gaan shoppen.
Zaterdag 23-05-2009
Vandaag zijn Ali, Andreas en Ik weer naar de Sunshine 60 geweest omdat Ali deze nog wou zien, verder zijn we ook naar de Toyota dealer naast de Sunshine 60 gegaan, dit is een 7 verdieping hoge dealer in Toyota's met hierin een speciale verdieping over hun F1 wagens wat opzich wel interessant was. Hierna zijn we naar de Tokyu Hands gegaan die in de Sunshine 60 zit en hier hebben we eindelijk de vreemde japanse technologische hebben dingetjes gevonden (bijv. USB sticks in de vorm van een stukje sushi, wat ook nog heel erg echt lijkt), echter waren we toch weer redelijk moe van het lopen dus zijn we weer naar het Hotel gegaan om hier wat uit te rusten voor we weer de stad in zouden gaan.
Na het uitrusten en de lunch zijn Ali en Johan naar het reuzenrad in de buurt van Tokyo Big Sight gegaan en Andreas en Ik zijn naar Ginza gegaan omdat hier vandaag de straten waren afgesloten en het dus een shop mania zou moeten zijn. Nu leek het op zich niet zo druk als we hadden verwacht, maar misschien kwam dit omdat er ~5x meer ruimte was om te lopen op straat ipv op de stoep. We zijn hier opzoek gegaan naar een winkeltje die gespecialiseerd is in 'Hashi' (eetstokjes) en na lang zoeken en meerdere keren vragen (kregen wel goede uitleg, we snapte het alleen zelf niet) alsnog kunnen vinden, hier hadden ze eetstokjes vanaf de 5 euro de paar tot een goede 500~600 euro (ik heb ze van 80'000 yen gezien). Na hier rond te hebben gekeken bedachten we dat we bij een van de warenhuizen waar we al eens eerder waren geweest ook eetstokjes hadden van ~15 euro de paar die we beide mooi vonden toen, dus we zijn naar deze warenhuis gelopen en hebben hier onze stokjes kunnen vinden.
Nu kwam het leukste en mooiste naar mijn mening van de dag, het afrekenen van de stokjes. Ze hebben in dit warenhuis op een paar punten een kassa staan. Dit is dus ook 1 kassa per punt, echter werken ze er met 5!! man achter, je geeft je spullen die je wilt kopen aan een van de caissières en deze halen de prijs stikkers van de producten af, plakken deze op een klein dienbladje van ~10cm x 5cm en rekenen met een rekenmachine (zakjapaner zij ik al tegen adreas) uit hoeveel het bij elkaar is en laten je dit zien, je legt het geld op het dienbladje (of meer als je niet gepast kan betalen) en dit dienbladje wordt vervolgens naar achteren door gegeven naar de persoon die achter de daadwerkelijke kassa machine staat te werken, deze kijkt hoeveel het is , hoeveel is gegeven en legt vervolgens het wisselgeld weer op het dienbladje en zet deze klaar voor de persoon achter de balie die in de tussentijd is begonnen met het inpakken van de zojuist gekochte producten. De manier van betalen vond ik al briljant, echter de manier van inpakken is even briljant. De pakte de eetstokjes eerst in een soort ribbelkarton in, vervolgens gaat hier cadeau papier omheen, dit cadeau papier wordt bijna op een orrigami methode om het pakketje gevouwen, maakt niet uit hoe de vorm is, ze zetten er op z'n minst een 30 vouwen in volgens mij en het past precies. Na het inpakken met cadeau papier zijn ze nog niet klaar, nee hierna gaat er nog eens bubbelfolie om heen en ook dit wordt weer met uiterste precisie ingepakt, vervolgens gaat het geheel in een tasje van de betreffende winkel. In sommige winkels die we tegen kwamen gingen ze nog een stapje verder en wordt het tasje zelf ook nog eens dicht gemaakt met een soort van winkel zegeltje (niet compleet dicht dus het is geen beveiliging, maar meer een soort van netheid).
Hieronder een paar foto's van het ingepakte spul, en ja ik ben ook naar een 'hello kitty' winkel geweest, dus sommige personen kunnen gokken wat ik mee neem :)
Ferry out.
zaterdag, mei 23, 2009 |
Category: |
2
reacties
Jaja, daar was ik dan eindelijk. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen he! Vele zullen zich ondertussen hebben afgevraagd, wat doen deze bro's nou in het weekend. Jullie hebben al wat van de rest gehoord maar het echte nachtleven is jullie nog onthouden! Vrij snel kwamen we er al achter dat het nachtleven van Tokyo is verdeeld over 2 regio's; Shibuya en Roppongi. Omdat Roppongi wat lastiger te bereiken is en we aardig wat club suggesties hadden gehad voor Shibuya zijn we hier heen gegaan!
Vrijdag
Vrijdag avond, na lekker wat gegeten te hebben gaan Ali, Ave en ik uiteindelijk dan op pad, op zoek naar club Womb. Dit verliep uiteraard geheel vlekkeloos... Zo hebben we eerst alle wijken om het station verkent om bij de laatste wijk aan te komen en erachter komen dat we eindelijk de juiste wijk hadden gevonden :D Gelukkig begint het nachtleven hier nogal laat dus maakte dit niet zoveel uit.
Club Womb is om een of andere reden international heel bekend. Al met al, leuke club, maar beetje passieve boel daarbinnen. Voor een eigen impressie mag je kijken op: http://www.womb.co.jp/ (Helaas hebben we zelf geen fotos gemaakt met het stappen)
Zaterdag
Zaterdag begint het verschil duidelijk te worden. Al bij vertrek van ons hotel is het veel drukker op straat! Helaas zijn de Party-Poopers Ali en Ferry er niet bij, jammer voor hun ;) Aangekomen in Shibuya gaat het een stuk vlotter, immers, we weten de wijken al te vinden! :D Eerst langs de club Pure, de diehard rnb tent vol met amerikanen en andere buitenlanders. Het voordeel: gratis drinken, naja, na een flinke entre :p Vol enthausiasme hebben we het hier toch zeker eventjes uitgehouden. Duidelijk een club die je gewoon 1 keer gezien moet hebben!
Nu een stukje later op de avond gaan onze ogen pas echt open... We belanden op veler aanraden in de club Atom. (De hippe shizzle op het moment blijkbaar). Op de agenda van deze club vinden we dat er Tokyo Rave gedraaid word. Argwanend gaan we dan toch maar naar binnen; enige moeite later om een leeg kluisje te vinden zijn we dan eindelijk binnen! Een van de eerste dingen die me opviel is dat vrouwen hier toch een streepje voor hebben met hun eigen loungegebied langs de muren. Snel word m'n aandacht al weggetrokken door een bekend nummer uit m'n jeugd. Wat blijkt nou, Tokyo Rave is niks meer dan een mashup / remix van de nederlandse jaren 90' met alleen de coole stukjes uit elk nummer! 1 blik tussen Ave en ik en het feest is los :D Denk dat de meeste zich wel kunnen voorstellen hoe dit er aan toe moet zijn gegaan ;) Wederom vrees ik dat ik geen foto's voor jullie heb. Met een van de vroegere treinen / metro komen we dan eindelijk thuis. Tjokkie vol! (Helaas verschillen de meningen of dit nou mensen waren die naar hun werk gingen of terug naar huis gingen van het stappen... Volgend weekend weten we hopelijk wat dit nou echt was!)
Zondag
Een korte nacht en een Subway ontbijt later besluiten Ali en ik om naar Asakusa te gaan. Een van de traditionele wijken van Tokyo, waar het de laatste dag is van een soort van 'festival' waar de lokale bevolking schrijnen naar een tempel tilt, wat feest, en de straten op gaat! Hoe dit er aan toe ging zal ik straks wel in een nieuwe post aanvullen... Eerst even uitzoeken hoe die foto's hier werken.
- Johan
Vrijdag
Vrijdag avond, na lekker wat gegeten te hebben gaan Ali, Ave en ik uiteindelijk dan op pad, op zoek naar club Womb. Dit verliep uiteraard geheel vlekkeloos... Zo hebben we eerst alle wijken om het station verkent om bij de laatste wijk aan te komen en erachter komen dat we eindelijk de juiste wijk hadden gevonden :D Gelukkig begint het nachtleven hier nogal laat dus maakte dit niet zoveel uit.
Club Womb is om een of andere reden international heel bekend. Al met al, leuke club, maar beetje passieve boel daarbinnen. Voor een eigen impressie mag je kijken op: http://www.womb.co.jp/ (Helaas hebben we zelf geen fotos gemaakt met het stappen)
Zaterdag
Zaterdag begint het verschil duidelijk te worden. Al bij vertrek van ons hotel is het veel drukker op straat! Helaas zijn de Party-Poopers Ali en Ferry er niet bij, jammer voor hun ;) Aangekomen in Shibuya gaat het een stuk vlotter, immers, we weten de wijken al te vinden! :D Eerst langs de club Pure, de diehard rnb tent vol met amerikanen en andere buitenlanders. Het voordeel: gratis drinken, naja, na een flinke entre :p Vol enthausiasme hebben we het hier toch zeker eventjes uitgehouden. Duidelijk een club die je gewoon 1 keer gezien moet hebben!
Nu een stukje later op de avond gaan onze ogen pas echt open... We belanden op veler aanraden in de club Atom. (De hippe shizzle op het moment blijkbaar). Op de agenda van deze club vinden we dat er Tokyo Rave gedraaid word. Argwanend gaan we dan toch maar naar binnen; enige moeite later om een leeg kluisje te vinden zijn we dan eindelijk binnen! Een van de eerste dingen die me opviel is dat vrouwen hier toch een streepje voor hebben met hun eigen loungegebied langs de muren. Snel word m'n aandacht al weggetrokken door een bekend nummer uit m'n jeugd. Wat blijkt nou, Tokyo Rave is niks meer dan een mashup / remix van de nederlandse jaren 90' met alleen de coole stukjes uit elk nummer! 1 blik tussen Ave en ik en het feest is los :D Denk dat de meeste zich wel kunnen voorstellen hoe dit er aan toe moet zijn gegaan ;) Wederom vrees ik dat ik geen foto's voor jullie heb. Met een van de vroegere treinen / metro komen we dan eindelijk thuis. Tjokkie vol! (Helaas verschillen de meningen of dit nou mensen waren die naar hun werk gingen of terug naar huis gingen van het stappen... Volgend weekend weten we hopelijk wat dit nou echt was!)
Zondag
Een korte nacht en een Subway ontbijt later besluiten Ali en ik om naar Asakusa te gaan. Een van de traditionele wijken van Tokyo, waar het de laatste dag is van een soort van 'festival' waar de lokale bevolking schrijnen naar een tempel tilt, wat feest, en de straten op gaat! Hoe dit er aan toe ging zal ik straks wel in een nieuwe post aanvullen... Eerst even uitzoeken hoe die foto's hier werken.
- Johan
donderdag, mei 21, 2009 |
Category: |
1 reacties
Daar lig ik dan, om half zes 's ochtends klaar wakker. Ik heb zojuist een openbaring gehad. Eindelijk.
In den beginne
Het begon ermee dat iemand me onlangs bekende graag meer populair te willen zijn. Dit hoeft overigens zeker niet een van de guys die mee is te zijn, ik heb hier nog altijd uitstekend contact met mensen thuis (via msn, mail, telefoon, etc). Voor de grap zocht ik toen naar het liedje van Nada Surf, Popular op. Voor de geinteresseerden, hier staan de lyrics: http://www.lyricsfreak.com/n/nada+surf/popular_20097560.html.
Populair
Populair word je niet door populair te willen worden. Iedereen kent die mensen nog wel van de middelbare school, de mensen die altijd hun best deden om in de smaak te vallen. De mensen die daardoor met alle winden mee waaiden, zij die altijd de mening deelden van degenen die toevalligerwijs om hun heen stonden. Mensen zonder ruggegraat, zonder eigen wil. Mensen die overal achter stonden, maar daardoor nergens acher stonden. Daardoor onzeker en daardoor onbetrouwbaar, want ja, als er zich een andere groep of persoon aandiende dan diende dat ook weer geplezierd te worden. Mensen die vrienden hadden, maar nooit echt vrienden. Mensen waar gebruik, of zelfs misbruik van werd gemaakt.
Populair worden kan uitsluitend door jezelf te worden en te zijn. Populair worden door populair te doen werkt hooguit op de korte termijn: populair zijn is derhalve niet een doel die je op zich zou moeten nastreven. Wat je wel moet nastreven, denk ik, is je eigen set normen en waarden. Gewoon een set kiezen en daarnaar leven; welke set van waarden dat dan ook mogen zijn. Door simpelweg jezelf te zijn ontdoe je je van je onzekerheid; mensen die je vrienden zijn mogen je om wie je bent en niet om wie je pretendeert te zijn. Men is niet dom en merkt je oprechtheid. Doordat je recht-door-zee bent krijg je vrienden om je heen, echte vrienden. Die je wel steunen door dik en dun. Mensen die een beroep op je doen als ze je nodig hebben en waar je een beroep op kunt doen als je hen nodig hebt.
Al met al min of meer de essentie van de uitkomst van de pubertijd denk ik; het besef dat het ok is om jezelf te zijn. Niet iedereen sluit die periode overigens even snel, of met even goed gevolg, af. Maar goed; psychologen moeten ook werk hebben denk ik dan maar.
Zen moment... pling!
En dan nu het Zen moment; vannacht kreeg ik dus de openbaring, of althans zo voelt het. Of het zo is en of het beklijft zal de komende tijd vanzelf blijken. Geluk, het hoogste goed per definitie. Wie is er niet naar op zoek. Jaren heb ik erover nagedacht, hoe het nou toch kon dat er mensen waren die, zeker naar Westerse maatstaven, succesvol waren maar tegelijkertijd diep ongelukkig. Veel mensen heb ik er links en rechts over gesproken, veel boeken en ander materiaal erover gelezen. En nu besef ik dat het antwoord zo simpel is, en altijd voor mijn neus heeft gestaan. Maar eindelijk is het kwartje dan toch gevallen. En nu ik het antwoord beseft heb, besef ik ook dat al die jaren ik het antwoord wel gelezen heb, gehoord heb, gezien heb, maar nooit begrepen heb.
Geluk is geen doel op zich, het nastreven van geluk, net als populariteit, is gedoemd te mislukken. Net als populariteit is geluk op zichzelf niks en kan dus niet nagestreefd worden.
Hoe je wel gelukkig wordt? Door jezelf te zijn, door jezelf te ontplooien, door dingen te doen waar je achter staat, waar je met overtuiging en passie je tijd in stopt. Simpele dingen: werk, vriendschap, gezin, studie, etc. etc. etc. Ik ben niet perse een materialist, maar ook weer geen anti-materialist, dus ik vind dat je best gelukkig kunt worden door een mooie auto te kopen. Moet kunnen.
Je continu afvragen of je wel gelukkig bent, en zo niet, waarom niet en hoe je dan wel gelukkig wordt, is niet de manier. Word je zelf, blijf jezelf, doe je eigen ding. En voor je het weet denk je vanzelf: hey, wat ben ik eigenlijk toch gelukkig!
Dit is overigens zeker geen pleidooi voor egoisme; je eigen ding doen betekent vooral en zeer zeker niet alleen aan jezelf denken. Maar goed, dat begrepen de meesten wel denk ik. Alhoewel er zeker zij zijn die juist wel gelukkig worden door alleen aan zichzelf te denken is dat voor mij in ieder geval geen overweegbare route.
Geluk is een weg, en geen eindstation. Eindelijk is de trein weer vertrokken, op weg. :).
Arregatou,
Ali
In den beginne
Het begon ermee dat iemand me onlangs bekende graag meer populair te willen zijn. Dit hoeft overigens zeker niet een van de guys die mee is te zijn, ik heb hier nog altijd uitstekend contact met mensen thuis (via msn, mail, telefoon, etc). Voor de grap zocht ik toen naar het liedje van Nada Surf, Popular op. Voor de geinteresseerden, hier staan de lyrics: http://www.lyricsfreak.com/n/nada+surf/popular_20097560.html.
Populair
Populair word je niet door populair te willen worden. Iedereen kent die mensen nog wel van de middelbare school, de mensen die altijd hun best deden om in de smaak te vallen. De mensen die daardoor met alle winden mee waaiden, zij die altijd de mening deelden van degenen die toevalligerwijs om hun heen stonden. Mensen zonder ruggegraat, zonder eigen wil. Mensen die overal achter stonden, maar daardoor nergens acher stonden. Daardoor onzeker en daardoor onbetrouwbaar, want ja, als er zich een andere groep of persoon aandiende dan diende dat ook weer geplezierd te worden. Mensen die vrienden hadden, maar nooit echt vrienden. Mensen waar gebruik, of zelfs misbruik van werd gemaakt.
Populair worden kan uitsluitend door jezelf te worden en te zijn. Populair worden door populair te doen werkt hooguit op de korte termijn: populair zijn is derhalve niet een doel die je op zich zou moeten nastreven. Wat je wel moet nastreven, denk ik, is je eigen set normen en waarden. Gewoon een set kiezen en daarnaar leven; welke set van waarden dat dan ook mogen zijn. Door simpelweg jezelf te zijn ontdoe je je van je onzekerheid; mensen die je vrienden zijn mogen je om wie je bent en niet om wie je pretendeert te zijn. Men is niet dom en merkt je oprechtheid. Doordat je recht-door-zee bent krijg je vrienden om je heen, echte vrienden. Die je wel steunen door dik en dun. Mensen die een beroep op je doen als ze je nodig hebben en waar je een beroep op kunt doen als je hen nodig hebt.
Al met al min of meer de essentie van de uitkomst van de pubertijd denk ik; het besef dat het ok is om jezelf te zijn. Niet iedereen sluit die periode overigens even snel, of met even goed gevolg, af. Maar goed; psychologen moeten ook werk hebben denk ik dan maar.
Zen moment... pling!
En dan nu het Zen moment; vannacht kreeg ik dus de openbaring, of althans zo voelt het. Of het zo is en of het beklijft zal de komende tijd vanzelf blijken. Geluk, het hoogste goed per definitie. Wie is er niet naar op zoek. Jaren heb ik erover nagedacht, hoe het nou toch kon dat er mensen waren die, zeker naar Westerse maatstaven, succesvol waren maar tegelijkertijd diep ongelukkig. Veel mensen heb ik er links en rechts over gesproken, veel boeken en ander materiaal erover gelezen. En nu besef ik dat het antwoord zo simpel is, en altijd voor mijn neus heeft gestaan. Maar eindelijk is het kwartje dan toch gevallen. En nu ik het antwoord beseft heb, besef ik ook dat al die jaren ik het antwoord wel gelezen heb, gehoord heb, gezien heb, maar nooit begrepen heb.
Geluk is geen doel op zich, het nastreven van geluk, net als populariteit, is gedoemd te mislukken. Net als populariteit is geluk op zichzelf niks en kan dus niet nagestreefd worden.
Hoe je wel gelukkig wordt? Door jezelf te zijn, door jezelf te ontplooien, door dingen te doen waar je achter staat, waar je met overtuiging en passie je tijd in stopt. Simpele dingen: werk, vriendschap, gezin, studie, etc. etc. etc. Ik ben niet perse een materialist, maar ook weer geen anti-materialist, dus ik vind dat je best gelukkig kunt worden door een mooie auto te kopen. Moet kunnen.
Je continu afvragen of je wel gelukkig bent, en zo niet, waarom niet en hoe je dan wel gelukkig wordt, is niet de manier. Word je zelf, blijf jezelf, doe je eigen ding. En voor je het weet denk je vanzelf: hey, wat ben ik eigenlijk toch gelukkig!
Dit is overigens zeker geen pleidooi voor egoisme; je eigen ding doen betekent vooral en zeer zeker niet alleen aan jezelf denken. Maar goed, dat begrepen de meesten wel denk ik. Alhoewel er zeker zij zijn die juist wel gelukkig worden door alleen aan zichzelf te denken is dat voor mij in ieder geval geen overweegbare route.
Geluk is een weg, en geen eindstation. Eindelijk is de trein weer vertrokken, op weg. :).
Arregatou,
Ali
woensdag, mei 20, 2009 |
Category: |
2
reacties
